Klokkenstoelentocht 9 mei 2026
Voor de 4e keer is door Dirk en Henk de Klokkenstoelentocht georganiseerd. Een klokkenstoel is een (vaak houten) draagconstructie waarin éen of meer luidklokken zijn opgehangen om te luiden bij gebeurtenissen zoals begrafenissen, herdenkingen of om de tijd aan te geven. Maar wat heeft dit nu met fietsen te maken? Door de klokkenstoel als uitgangspunt te gebruiken voor het maken van de route kom je eerder op plaatsen waar je normaal niet zo snel komt. Dit jaar is als richting Drenthe en de kop van Overijssel gekozen. In Drenthe en Overijssel zijn klokkenstoelen zeldzaam in vergelijking met Friesland, maar met enig zoekwerk waren toch een aantal fraaie exemplaren te zien (of niet…). Om de tocht voor zoveel mogelijk fietsers toegankelijk te maken, is gekozen voor 3 verschillende routes met bijpassende tempo’s. Het ging hier om de afstanden van 90, 115 en 135 kilometer om zo ongeveer gelijktijdig weer terug te zijn in Emmeloord voor de nazit.
Om 08:45 was het verzamelen bij de bibliotheek. Er waren 34 aanmeldingen en een mooie verdeling over de 3 groepen. Extra eten/ drinken en kleding werd in de volgauto gelegd en rond 09:00 vertrokken de fietsers van de 135 kilometer. Voor vertrek kreeg Ploegleider Jan van Henk al de opdracht mee om de klokkenstoel in Zuidwolde op de foto te zetten. Hij had hem op zijn voorverkenningstocht niet gevonden. Poeh, een enorme mentale last die Jan dik 60 kilometer met zich mee moest torsen. Eenmaal in Zuidwolde aangekomen werd er door iedereen om zich heen gekeken. Waar is de klokkenstoel? Ergens bij de kerk, dat kan niet anders. Achter de kerk hoorden we stemmen. Mensen die bezig waren om allerlei spullen op te bergen, waarschijnlijk bestemd voor de plaatselijke rommelmarkt. Jan en Koert spraken de mannen aan. Een daarvan zei tegen Koert: “Wat hejj ie un bekend gezichte, ik ken oe, wie bin iie?”. Ze bleken beroepsmatig met elkaar van doen te hebben gehad. Er ontstond een levendig gesprek. Minuten later konden we eindelijk de vraag stellen of hij wist waar de klokkenstoel stond. Die was al lang geleden weggehaald. We stonden bijna allemaal op het fundament ervan. Logisch dat Henk hem niet kon vinden.
Op de foto het bewijs van het bezoek aan Zuidwolde met de onzichtbare klokkenstoel.
Op de 90 kilometer vertrok een groep van 11 personen, 8 dames en 3 heren iets na 9.00 u vanaf de bieb. Weersomstandigheden waren goed en het tempo was lekker.
Voor we het wisten waren we bij de Blauwe Hand, waar Ben ons sneaky langs Wanneperveen loodste. Voor ons prima, voor Ada die op de oorspronkelijke route ons stond op te wachten lag dat anders. Die heeft allerlei gedachten gehad waar de groep nou toch bleef…. Dat we daardoor ook een klokkenstoel volledig gemist hebben kwam ook niet bij ons op.
Toen we via Meppel in IJhorst ons pauzeadres vonden, zagen we de appjes dat Ada gelukkig ook Wanneperveen maar had verlaten.
Die sloot bij ons aan voor een lekker bakje koffie met appeltaart.
Na een uurtje gezellig te hebben gezeten en geluisterd naar het verhaal over de Klokkenstoel van IJhorst weer op Emmeloord aan.
Toch nog een tussenstop gehouden bij het gemaal in Zwartsluis. Daar vertelde een enthousiaste vrijwilliger hoe we onze tuinen en wijken watervriendelijker kunnen maken.
Om 14.05 u arriveerden we bij Dirk waar we gastvrij ontvangen werden door Marian.
Van de fietsers van de 115 kilometer had Yfke bij vertrek direct al een zachte band, vermoedelijk na het oppompen thuis het ventiel niet goed dicht gedraaid. Gelukkig heeft Bennie een handig elektrisch pompje waarmee dit euvel zonder veel inspanning werd opgelost. We rijden via Blokzijl over de Kuiderdijk naar Baarlo. Bij de klokkenstoel van Baarlo komen we op de dinsdagavond wel vaker langs maar nu werd hij wat beter bekeken. Onderweg naar Giethoorn werden de stuurmanskunsten nog even op de proef gesteld bij de brug over de Thijssengracht. Met een scherpe bocht voor het steile landhoofd en een scherpe knik in de afrit, ging bij menigeen de hartslag behoorlijk omhoog. In Giethoorn hebben we een korte stop gemaakt om de klokkenstoel die daar achter de kerk verstopt staat wat beter te kunnen bekijken en wat te eten/ drinken. Onderweg naar Westeinde/ Wanneperveen was de brug over de Bovenboersevaart ook een flinke beklimming. Net te steil om op de macht te bedwingen maar om vaart te houden kan je ook niet te vroeg terugschakelen. Gelukkig hadden we eerder al kunnen oefenen…
De volgauto stond in Wanneperveen bij de plaatselijke klokkenstoelen, de echte naast de kerk en een kleine versie voor de kerk. Na een zwaai en een groet reden we snel verder.
De volgende klokkenstoel staat in IJhorst/ De Wijk. Onze route liep hier midden door Meppel om over het Meppelerdiep te komen. Mooi om hier door het “oude” centrum van Meppel te fietsen. Speciaal voor de FCE draaide hier de korenmolen “De Weerd” met vrolijk versierde wieken, of was het toevallig ook open molendag?
Bij de in 1823 gebouwde kerk in IJhorst staat een enkele klokkenstoel van ongewone gedaante: hoog, smal en voorzien van een met lood gedekt ingezwenkt piramidedak, bekroond door een gesteelde bol. Je moet het gezien hebben om deze tekst te kunnen volgen :). Deze klokkenstoel heeft grote veldkeien als fundament. Erg indrukwekkend naast de monumentale kerk en het stroomgebied van de Reest op de achtergrond.
Onze koffiestop was geregeld bij KroKo Multipunt in IJhorst. KroKo MultiPunt is een bijzonderproject in het centrum van IJhorst. Met een uitgebreid assortiment aan vers– en streekproducten, brood en kruidenierswaren maar ook als sociaal en toeristisch ontmoetingspunt vervult het in deze kleine dorpsgemeenschap een grote behoefte. Hier werden we allerhartelijkst ontvangen en waren buiten en binnen zitplaatsen. Als verrassing was er speciaal voor de Fietsclub bij het appelgebak, een afbeelding van de plaatselijke klokkenstoel!
De volgende en laatste klokkenstoel vinden wij in Staphorst. De Stichting Historieherstel Staphorst 2017 heeft met het herstel van de kerkheuvel en de klokkenstoel een prachtige bijdrage geleverd aan het terugbrengen van een stukje religieus erfgoed in de gemeente Staphorst. Een fraaie klokkenstoel met een oorspronkelijke klok en een nieuw gegoten klok. Omdat we hier over een authentieke Drentse zandweg fietsen zijn een aantal fietsers zo druk met sturen op de smalle racefietsbandjes dat ze deze klokkenstoel volledig missen.
Na Staphorst fietsen wij met de wind in de rug langs de Veerslootlanden en door Natuurreservaat “De Olde Maten” richting Hasselt. Omdat de Kadoelenbrug in het weekend is afgesloten is de route verlegd langs de Kamperzeedijk.
Op de Ramspolbrug werd nog een kleine sprint gedaan door een aantal die zich een groot deel van de dag in het peloton verscholen hadden. Na de afdaling werd even haltgehouden om te hergroeperen. Bij vertrek bleek dat Kees een zachte band had. Hij probeerde nog te waarschuwen maar de groep was alweer door Bram op gang getrokken. Bram had ’s morgens waarschijnlijk diesel gedronken in plaats van thee want hij heeft bijna de hele dag deze blauwe FCE-trein voortgetrokken.
Vlak voor Emmeloord kwamen we erachter dat er één wagonnetje ontbrak. We hebben de hele dag twee aan twee naast elkaar gefietst, je zou verwachten dat iemand dat opvalt. Maar na meer dan 100 kilometer fietsen en de finish in zicht ontbreekt het soms aan scherpte. Na enig beraad toch maar besloten met een kleine delegatie terug te fietsen om Kees weer op te halen. Hij had inmiddels weer wat lucht in zijn band gekregen en kwam ons al tegemoet fietsen.
Bij Dirk zijn nieuwe woning stonden gezellige zitjes met heerlijke hapjes en drankjes klaar. Een mooie setting om de tocht door te spreken en de belevenissen uit te wisselen.
Al met al een zeer geslaagde dag met dank aan de ploegleiders Ben, Jan en Henk/ Bram.
Dirk en Henk bedankt voor de organisatie van deze leuke toertocht.
Ook dank aan Dirk/ Marian voor de gastvrijheid en Ada voor het besturen van de volgauto.



