Rondje Markermeer 5 juli 2025

 Vanuit de Fietsclub Emmeloord was op 5 juli het rondje Markermeer georganiseerd. Er is een groep van 9 renners vanuit Emmeloord gestart voor deze tocht van 230 km. In Lelystad haakten er nog 4 fietsers aan voor de kortere versie van 155 km. Zij hadden ervoor gekozen om eerst per auto naar Lelystad te rijden.

Het weer voor deze dag was veel van alles, wind ZW 3 Bft, beetje zon 20°C en af en toe een minuscuul buitje regen.
In Lelystad, op de parkeerplaats naast de Oostkolk van de Houtribsluis, werden de mannen van de lange adem, na de eerste 35 km met wind tegen, getrakteerd op koffie met een koek. Met de cafeïne als legale doping werd in een mooi tempo koers gezet langs de Oostvaardersplassen richting Almere. Slingerend in de luwte van het verrassend groene Kromslootpark kwamen we uit bij de Hollandse brug over het Gooimeer om daar Flevoland uit te fietsen.
Tussen Muidenberg en Muiden reden we door de (Oud) Hollandse Waterlinie in het schootsveld van het Muiderslot. Bijzonder om vanaf onze fietsroute het imposante kasteel te zien liggen in het zonnetje met donkere wolken op de achtergrond.

In Muiden aangekomen begon het wat te motregenen. Dat kwam perfect uit want van tevoren was al bepaald om een stop te maken in het historische bruin Café “Ome Ko”. Zittend aan de grote stamtafel lieten wij ons de koffie met appelgebak goed smaken. De uitbater van het café was het niet helemaal eens hoe wij onze fietsen hadden weggezet. Gelukkig was er begrip dat wij onze trouwe carbonnen rossen graag in het zicht wilden houden. Met enig herschikken was het naar ieders tevredenheid ook weer geregeld.

De tocht werd voortgezet en langs het randje van Amsterdam bogen wij af richting het noorden. Nu met de wind grotendeels in de rug werd er vaart gemaakt en kwamen langs idyllische dorpjes als Durgerdam, Ransdorp en Holysloot. Vervolgens vlogen we langs Monnickendam en Edam richting Hoorn voor de derde stop.

Aangekomen bij het Grand Café “’t Hop” leek het wel uitgestorven. Het terras was volledig leeg, zou het dan toch harder waaien dan dat wij gevoelsmatig dachten? Gelukkig was er binnen plaats genoeg om een drankje te nuttigen. Met zicht op het Markermeer zagen wij schuimkoppen verschijnen op de golven. Op basis hiervan werd de conclusie getrokken dat de wind was aangetrokken richting 4 Bft.

Tussen Hoorn en Enkhuizen was onderwerp van gesprek hoe de wind zou zijn op de Houtribdijk op weg naar Lelystad. Dat bleek gelukkig voor een groot deel mee te vallen omdat we hoofdzakelijk zijwind voorgeschoteld kregen en deels onderaan de dijk fietsten. Alleen vanaf de Marker Wadden buigt de weg terug naar het Zuidwesten… Daar kwam de wind onbelemmerd aanjakkeren over het Markermeer en kregen we deze volle kracht tegen. Met verenigde krachten en verdelen van het kopwerk werden wij ook deze uitdaging de baas en bolden we uit richting de Houtribsluizen.

Hier werd afscheid genomen van 3 fietsers van de 155 kilometer. Jan Steffens durfde de laatste etappe naar huis ook nog wel aan. De restanten koeken, reepjes en bidons werden uitgewisseld en de laatste 35 kilometer zou een eitje zijn met een lekkere meewind.
Na een mooie tocht kwamen we moe maar voldaan weer terug in Emmeloord.

Leermomenten;
Dat de kans op wind of regen een mooie tocht niet hoeft te verpesten,
Als je rekening houdt met het niveau van elke fietser je prima gezamenlijk een tocht kan rijden,
De vrees voor wind-tegen best mee kan vallen,
Er altijd een tussenstop kan worden gemaakt voor deelnemers met een “kleine” blaas,
We gezamenlijk 2725 km hebben gefietst met slechts 1 lekke band,
Om een TPU-binnenband te kunnen monteren je wel een pompje moet hebben,
Door voorfietsen en goede navigatie van Jan en Koert we geen kilometer teveel hebben gereden.

Met dank aan de routeplanner, verzorgers van de koffie op de eerste stop, de wegkapitein en de kopmannen!